Arrogantie is een keuze
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Patricia Christina
20 Augustus 2007 | India, New Delhi
En zo stappen Careen en ik het ene kroegje uit en het volgende kroegje in. Volop aandacht, we hebben amper privacy. Als bijen rondom een grote pot vers gemaakte honing. Maar gelukkig fungeert de eigenaar als een soort net voor ons. Hij vertelt me dat hij weet dat ik hier met de kinderen werk en dat ik met respect behandelt dien te worden. Careen en ik zitten net goed en wel in een goed gesprek als een lief – maar veel te jong – Indiaas kereltje ons met zijn mooiste lach probeert te veroveren. Prachtige tanden. Sommige visjes weten altijd door de mazen van het net te zwemmen. Inmiddels kijken we net zo doordringend en stoïceins als de inwoners van dit prachtige land. Twee paar groen-grijze en twee paar helder blauwe ogen zeggen hem dat hij ons behoorlijk stoort. Of hij ons dus met rust wil laten. Arrogantie is een keuze, ten alle tijde… Ik hou er niet van om mensen op deze manier te moeten behandelen, maar het gesprek is te belangrijk om het zomaar af te breken. De uitkomst van zo’n uitnodiging is uiteindelijk toch niet meer dan hoe heet je, waar kom je vandaan en waar ga je naar toe! Met wat bubbels in ons midden (soda water met limon, helaas geen champoepel) vervolgen we ons gesprek.
De avond is volop diepgang, persoonlijkheid, gezelligheid en brabants geouwehoer. Careen, een wereldgriet, is goed gezelschap en ontzettend grappig. Het is volop genieten en we besluiten om het nachtleven samen te gaan ontdekken. Maar na onze kroegentocht van 4 kroegjes komen we erachter dat niets is wat het lijkt dat het is. We komen erachter dat alles – maar dan ook echt alles – een keuze is. Waar je ook geboren bent, je hebt altijd een keuze. Je hebt de keuze om je diep ongelukkig te voelen en de rest van je leven daarin te blijven, je hebt de keuze om er alles aan te doen om daaruit te komen. Je krijgt in dit land onderwijs. Pak het en probeer er alles uit te halen zodat je niet aan de onderkant hoeft te sprokkelen. Je moet je alleen bewust ervan worden dat het ook anders kan. Je moet mensen om je heen zien te verzamelen die je kunnen vertellen hoe het ook anders kan. Mensen die aan de zijlaan staan die je ogen openen. Mensen die je een weg kunnen wijzen waar jij je lekker bij voelt. Een weg waarvan je zelf voelt dat het je potentieel ten volle benut.
Het leven brengt niet alleen maar rotte dingen. Het leven brengt ook niet alleen maar leuke dingen. Maar het is wel hoe je ermee omgaat. Het wil niet zeggen dat je niet mag huilen. Het wil niet zeggen dat je je niet machteloos mag voelen. In mijn beleving het is goed om kennis te maken met al die gevoelens. Op die manier leer je jezelf beter kennen en leer je uiteindelijk meer gecentered te blijven.
Gisteren heb ik een echt super zalige dag gehad. Ik weet niet waar ik het aan te danken heb, maar ik ben vertroeteld als een prinsesje. LEKKERRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!
14.00u. ik schrik me een hoedje. Hemant staat in de deuropening. Ik ben net bezig met schrijven op mijn computer en zit zo in mijn verhaal dat ik alles om me heen vergeten ben. Niets meer hoor van alle herrie die dit land 24 uur per dag produceert! Het is zo’n verademing dat ik in mijn rood-witte jurkje kan zitten. ‘hai, here I am. De middag fun is begonnen en vliegt voorbij. Van een aardige lunch naar een uitgebreid borrelmoment. Om 20.00u is het moment om me klaar te maken voor een avondje luxe. Alsof het nooit anders is geweest, hup de enorme auto in. En daar gaan we. Alle ramen zijn geblindeerd, behalve de voorruit. Het dorp staat te zwaaien, terwijl binnen Tiësto de radio uitknalt. In een relax tempo, lichtelijk aangeschoten, koeien, geiten en kippen ontwijkend, komen we aan op de locatie. Het type resort dat Joost en ik altijd boekten aan het eind van onze reizen. Zalig. We stappen uit en laten de motor ronken. Geven de sleutel aan een meneer. Hemant en ik hebben onze zinnen gezet op een tafel buiten. Onder de sterrenhemel, bij het water. Na 45 minuten wachten, 4x vragen aan de obers of de tafel al gereed is voor ons, is Hemant het zat. Mijn kookpunt is al iets eerder bereikt. Ik ben en blijf een Hollandse boerin. Na twee baco’s gaan we een blokje doen. De zogenaamde zanger werkt gigantisch op onze lachspieren en we liggen bijna op het gras van slapte. ‘Hemant, i will become a bit rude, but we are already waiting 4 45 minutes for a table which is already empty 4 45 minutes. When we come back, I get my purse and I m going to sit there. It worked when I met you in Moonrackers, maybe here also’. ‘Don’t worry honey, I call the owner. I do not want to be treated like this also. I really want to shock them’. Zogezegd zo gedaan. Hij geeft het personeel een uitbrander en belt hun manager waar ze bij staan. Ik weet niet waar ik kijken moet. Maar zit met een rozig koppie de andere kant op te kijken. Binnen twee minuten krijgen we onze tafel en de rest van de avond is het sir and mdmme voor en na. Tja ook hier geldt, arrogantie is een keuze! Tot 23.30u buiten zitten en eten, lekker rozig worden, golven die het strand op komen rollen, goed gezelschap, enorm veel plezier, sterrenhemel. Er wordt vanalles uit de keuken gehaald en ik moet vanalles proeven. Wat een genot. Alle ingrediënten voor een super dag. Ik ben verpest voor de rest van mijn vakantie. Dit is gewoon zalig. Dit wil ik wel iedere dag. In een nog langzamer tempo vertrekken we weer naar mijn hotel. Allebei te moe en te lacherig. We bellen nog even een Nederlandse vriend van hem op die net geland is in Bangalore. ‘Ooooh meid kom lekker van de week even langs, gaan we happie eten. Kom je ook naar Goa in december?’ Misschien. Maar eten is in ieder geval iets wat ik zeker kom doen van de week.
Gaar van alle indrukken, het eten en de nodige drankjes zitten we buiten nog sterren te kijken.
Midden in de nacht verdwijnt maharadja Hemant Barai. Om 4 uur krijg ik het berichtje dat hij veilig weer in Chennai is aangekomen. Ik val met een enorme glimlach op mijn kop in slaap ‘arrogantie is een keuze, te allen tijde, onthou dat!’.
Ps. Ik heb maar twee foto’s en allebei zijn vannacht gemaakt toen we niet helemaal meer scherp waren. Genietse.
-
20 Augustus 2007 - 10:18
Annemieke En Debby:
Niet te veel knuffelen he!! -
20 Augustus 2007 - 11:26
Jeroen M.:
Ja zeg.. wat een onzin! Hij mag wel uitkijken dat 'ie niet te veel aan jou 'attached' raakt.. :P mafketel.(arrogantie is a way of life! HAHAH) -
20 Augustus 2007 - 11:59
Melanie:
Is het al tijd om een familiepak jouw kant op te sturen? Haha. Geniet maar lekker van die aandacht! -
20 Augustus 2007 - 13:10
Sis:
Sis, even een waarschuwend hollands vingertje van mij, laat je niet teveel inpakken door die gladjanussen daar he,. want ze kunnen er wat van hoor :) Geniet maar lekker van de aandacht en wat arrogantie betreft: is alleen maar EGO. Wat tref je aan onder de buitenkant?
Hoe zit het eigenlijk verder met je plannen? Kom je nog terug in oktober? Ik heb een ticket om de 10e (okt) te vertrekken, voor onbepaalde tijd ( ofwel: voor een dusver niet te bepalen tijd), als het een beetje meezit met ring....
Life is exciting.
Enjoy the moment!!
Hele dikke kus en knuffels! Ik denk aan je.
Sis. -
20 Augustus 2007 - 13:41
Mandy:
Lekker ding!!
hiihih
nou geniet ze maar hoor en ik zie wel of je met een stipje thuiskomt of niet. Mij maakt het niet, just love you.
Jammer dat ik net niet thuis was, toen jij online was, maar heel veel xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx terug. -
20 Augustus 2007 - 16:26
Klaartje:
Haha! Mannen...ik kan dat 'too attached'-riedeltje wel dromen zo langzamerhand, het grappigst is nog wel dat de heren in kwestie zelf overtuigd geloven in hun onthechte staat... wij weten beter!
zeg maar snel ja tegen de vriendin die je een familiepak wil toezenden, beter met als om verlegen ;0)
Dag lief, geniet nog maar lekker!! -
23 Augustus 2007 - 18:27
Nattie:
Een btje arrogant kijkt ie wel, ja... Maar d'r komen mooie kindjes van, haha. Nou ja; dat weet ik nog niet, maar dat is wel de verwachting. Laat je niet 't hoofd op hol brengen; als ze de juiste snaar bij je raken ben je misschien wel gevoeliger dan je verstandelijk zou zijn. Been there, done that. ;)
Tja, als ik had geweten dat je zou gaan daten, had ik je wel een voorraad meegegeven; had nog genoeg liggen van m'n vorige baan. (dat gaat vraagtekens opleveren bij de lezers, haha).
Doe rustig aan, wees voorzichtig, geniet ervan en laat je lekker verwennen; you're worth it!
Kus, Nattie -
31 Augustus 2007 - 16:37
Careen:
Ha lieverd,
Lees nu pas echt je weblog...Haha wat mooi dat je deze lijfspreuk hebt overgenomen! Xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley